ι-φουδ

Χάηλαητ γουόρκινγκ φρομ χόουμ: 

Πριν μία εβδομάδα, έγραψα το πρώτο μου σχόλιο στο ι-φουδ, έτσι για να το γιορτάσω που γλίτωσα την τροφική δηλητηρίαση. 

Θυμάμαι χαρακτηριστικά να μονολογώ: Σιγά, τι μπορεί να πάει χειρότερα; Επειδή αυτή είναι η ζωή μου, μόλις δέχτηκα τηλεφώνημα από γνωστό «μαμαδίστικο» μαγειρείο των Αθηνών: 

– Καλησπέρα, η κυρία ΘΕΟδώρα;

– (Ας πούμε) ναι. 

– Από μαγειρείο τάδε σας τηλεφωνώ. 

– Μάλιστα.

– Κάνατε μια παραγγελία πριν μία εβδομάδα, ΤΟ ΘΥΜΑΣΤΕ;;

– Μάλιστα (αν και προσπαθώ να το ξεχάσω). 

– Μόλις διαβάσαμε ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ στο ι-φουντ. Το ξέρετε ότι ΤΑ ΔΙΑΒΑΖΟΥΜΕ;;;;; 

– Μα, για αυτό το έγραψα. Σοβαρολογείτε τώρα; Με πήρατε τηλέφωνο να με επιπλήξετε;

– Το σχόλιό σας δεν είχε σχέση με την πραγματικότητα. Το φαγητό μας είναι πάντα φρεσκομαγειρεμένο. Δε θέλουμε να έχετε αυτή τη γνώμη για μας. 

– Οκ, κοιτάξτε να δείτε, επειδή βιάζομαι (και κάπου παράτα μας μεσημεριάτικα)…

– Θέλουμε να επανορθώσουμε. Πώς μπορούμε να σας αλλάξουμε γνώμη; 

– Δε χρειάζεται…

– Μα… Τι μπορούμε να κάνουμε διαφορετικά; 

– Επειδή δουλ…

– Καταλαβαίνω πως σας στενοχωρήσαμε, για αυτό το λόγο θέλουμε να κάνουμε κάτι για σας. Να σας στείλουμε το καλύτερό μας πιάτο. 

– Σας είπα, δε χρειάζ….

– Δεν είναι δυνατόν η σχέση μας [- η ποια;;-] με το κατάστημά μας να ξεκινήσει έτσι. Σας στέλνω ΤΩΡΑ το καλύτερό μας πιά…

– Μα σας είπα δε… (με ΑΠΕΙΛΕΙ και από πάνω).

Τέτοιο ψηστήρι, ούτε ο Θεμιστοκλής στο προνήπιο, όταν, δέκα λεπτά αφού μου τα είχε ζητήσει, τον βρήκα να φιλάει την ανεμοβλογιά, στο μάγουλο της Βασούλας. Για να της περάσει.

image via https://ar.pinterest.com/pin/652740539720502727/

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on email
Email
Share on whatsapp
WhatsApp
Share on pinterest
Pinterest

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *