Εισαγωγή

Φίλες, φίλοι, γεια χαρά. Ή όπως προτιμώ πάντα να λέω, γιούχου. Ναι, ΓΙΟΥΧΟΥ. Η αγαπημένη μου χαιρετούρα. Σεταρισμένη πάντα, με μία άβολη wax on κίνηση. Είναι Δευτέρα, έτσι τουλάχιστον γράφει το ημερολόγιο και ο μόνος λόγος που το θυμάμαι είναι επειδή αύριο είναι Τρίτη. Όχι μια τυχαία Τρίτη, μιας που ξεκινάει και η αναστολή λειτουργίας στην εστίαση. Συν την απαγόρευση κυκλοφορίας. Συν όλα τα υπόλοιπα. Ουφ.  Είμαι η Ντορ Μπιντ (με νύχια και με δόντια δε με κοροϊδεύω) και μαζί θα ξετυλίξουμε το κουβάρι της σουρεαλιστικής μου ζωούλας. Προσπαθώ να ξεκινήσω από κάπου αλλά πραγματικά, μου είναι αδύνατο να βρω αρχή, μέση και τέλος. Δε βαυκαλίζομαι πως ο σουρεαλισμός θα έχει ποτέ τέλος, αλλά οκ. Ξεκίνησα να φτιάχνω μια

Read More »

Πρόλογος

Φίλες και φίλοι, θέλω να πω γεια και χαρά. Θα αποτολμήσω έναν τέτοιο χαιρετισμό, μπας και συμβεί στα αλήθεια. Είναι φυσικά ακόμα 2020, είμαστε προ των πυλών για τη δεύτερη καραντίνα (κάτι μου λέει ακόμα «καλύτερη» και λιγότερο «ευρωπαϊκή» από την πρώτη) ο κόσμος κυριολεκτικά διαλύεται και εγώ, μετά και το σημερινό σεισμό, σκέφτηκα πως ή τώρα ή ποτέ. Ή και αν όχι τώρα, πότε. Ή και τι σήμερα, τι αύριο, τι τώρα. Αφού μας πήρε πια η κατηφόρα. Είμαι σίγουρη πως η ντροπή μου θα βρει και άλλες στερεοτυπικές μπούρδες για να με σταματήσει από αυτό που πάω να κάνω, αλλά όχι. Η ζωή είναι πολύ μικρή για να ντρέπεσαι δικέ μου (ή και δικιά μου). Και στο

Read More »